Η παραγραφή μισθωμάτων Leasing αμφισβητείται, με δικαστικές αποφάσεις να κάνουν λόγο για 5ετή ή 20ετή παραγραφή. Οι εταιρείες Leasing χρεώνουν παράνομα υψηλά επιτόκια υπερημερίας, αγνοώντας την Πράξη Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος (ΠΔ/TE 2393/1996) και την απόφαση του ΣτΕ 727/2018. Η τακτική αυτή μπορεί να οδηγήσει σε ακύρωση δικαστικών ενεργειών, ποινικές ευθύνες για τοκογλυφία και άνιση μεταχείριση μισθωτών. Απαιτούνται αυστηρότερες κυρώσεις για την προστασία των μισθωτών.
Ανάλυση:
1. Παραγραφή μισθωμάτων:
Ως προς την παραγραφή δεν φαίνεται να υπάρχει οριστική απάντηση, καθώς η νομολογία διίσταται. Από τη μία μεριά η 5ετής παραγραφή ευνοεί τους εκμισθωτές, ενώ η 20ετής τους μισθωτές. Οι εταιρείες Leasing καθυστερούν τη δικαστική διεκδίκηση των αξιώσεών τους, στηρίζοντας την άποψη περί 20ετούς παραγραφής.
2. Επιτόκια υπερημερίας:
Η ΠΔ/TE 2393/1996 περιορίζει το επιτόκιο υπερημερίας.Το ΣτΕ 727/2018 επιβεβαίωσε ότι οι εταιρείες Leasing δεσμεύονται από την ΠΔ/TE 2393/1996. Παρόλα αυτά, οι εταιρείες Leasing χρεώνουν παράνομα υψηλά επιτόκια. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ακύρωση δικαστικών ενεργειών και ποινικές ευθύνες.
3. Ασυμβατότητες και άνιση μεταχείριση:
- Η χρέωση υψηλών επιτοκίων υπερημερίας δίνει άδικο πλεονέκτημα στις εταιρείες Leasing.
- Οι μισθωτές στερούνται ίσων ευκαιριών και προστασίας.
- Απαιτούνται αυστηρότερες κυρώσεις για την αποτροπή παράνομων πρακτικών.
Συμπέρασμα:
Η νομολογία για τις συμβάσεις Leasing παρουσιάζει ασάφειες. Απαιτείται νομοθετική παρέμβαση για την προστασία των μισθωτών και την εξάλειψη των άνισων όρων.
Οι πληροφορίες που παρουσιάζονται βασίζονται στα δεδομένα που ήταν διαθέσιμα κατά τη στιγμή της συγγραφής. Δεν υπάρχει δέσμευση για ενημέρωση ή τροποποίηση του κειμένου μετά την αρχική δημοσίευση. Ο χρήστης φέρει την πλήρη ευθύνη για την αξιολόγηση και χρήση των πληροφοριών. Η παροχή νομικών συμβουλών ή η ανάληψη ευθύνης έναντι τρίτων περιορίζεται στους πελάτες που έχουν συνάψει σχετική συνεργασία με το γραφείο.