Γιατί οι τράπεζες μπορεί να αρνηθούν να ρυθμίσουν τα χρέη σας:
Όταν κάποιος προσπαθεί να ρυθμίσει τα χρέη του μέσω εξωδικαστικής διαδικασίας, δεν είναι σίγουρο ότι η τράπεζα θα αποδεχθεί τη ρύθμιση. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους μπορεί να απορριφθεί μια τέτοια αίτηση. Ας δούμε τους πιο συχνούς:
- Η τρέχουσα οικονομική κατάσταση του οφειλέτη: Αν ο οφειλέτης δεν μπορεί να αποδείξει ότι μπορεί να πληρώσει τις νέες δόσεις που προτείνει, η τράπεζα μπορεί να αρνηθεί.
- Το ιστορικό πληρωμών: Αν ο οφειλέτης έχει ιστορικό καθυστερήσεων στις πληρωμές, η τράπεζα μπορεί να θεωρήσει ότι δεν είναι αξιόπιστος.
- Το ύψος του χρέους: Για πολύ μεγάλα χρέη, μπορεί να μην είναι εφικτή μια ρύθμιση.
- Η φύση του χρέους: Αν το χρέος προέκυψε από παράνομες ενέργειες, η τράπεζα δεν είναι υποχρεωμένη να ρυθμίσει.
- Η συμμετοχή άλλων πιστωτών: Αν υπάρχουν και άλλοι πιστωτές, πρέπει να συμφωνήσουν όλοι στη ρύθμιση.
- Εάν έχει ήδη γίνει μια ρύθμιση: Αν υπάρχει ήδη ενεργή ρύθμιση, εαν δεν εξαιρεθεί από τον αιτούντα υπό τις προυποθέσεις του νόμου ενδέχεται οι πιστωτές να μην αποδεχτούν τη ρύθμιση του εξωδικαστικού.
- Εάν ο οφειλέτης έχει πτωχεύσει ή βρίσκεται σε διαδικασία εκκαθάρισης.
Με απλά λόγια:
Η τράπεζα εξετάζει πολλούς παράγοντες πριν αποφασίσει αν θα δεχτεί μια πρόταση ρύθμισης. Είναι σημαντικό ο οφειλέτης να είναι συνεργάσιμος και να καταθέσει μια ρεαλιστική πρόταση.
Τι πρέπει να κάνει κάποιος αν η αίτησή του απορριφθεί;
Αν η αίτησή σας απορριφθεί, μπορείτε να υποβάλλετε αντιπρόταση είστε στα πλαίσια του εξωδικαστικού, είτε στα πλαίσια διμερούς απευθείας διαπραγμάτευσης με τον εκάστοτε πιστωτή.
Συμβουλή:
Είναι σημαντικό να συμβουλευτείτε έναν δικηγόρο ειδικό σε θέματα χρεών για να σας βοηθήσει σε όλη αυτή τη διαδικασία.
Οι πληροφορίες που παρουσιάζονται βασίζονται στα δεδομένα που ήταν διαθέσιμα κατά τη στιγμή της συγγραφής. Δεν υπάρχει δέσμευση για ενημέρωση ή τροποποίηση του κειμένου μετά την αρχική δημοσίευση. Ο χρήστης φέρει την πλήρη ευθύνη για την αξιολόγηση και χρήση των πληροφοριών. Η παροχή νομικών συμβουλών ή η ανάληψη ευθύνης έναντι τρίτων περιορίζεται στους πελάτες που έχουν συνάψει σχετική συνεργασία με το γραφείο.