Συχνά, οι ιδιοκτήτες ακινήτων ζητούν εγγύηση από τρίτο πρόσωπο για την εξασφάλιση των μισθωμάτων. Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα όταν η μισθώτρια εταιρεία δεν έχει εταίρους με αξιόλογη περιουσία.

Ωστόσο, ο εγγυητής δεν ευθύνεται πάντα για τα χρέη του μισθωτή. Ο παρών οδηγός εστιάζει σε 5 περιπτώσεις όπου ο εγγυητής μπορεί να απαλλαγεί από την ευθύνη του:

1. Ένσταση Ελευθέρωσης:

Ο εγγυητής απαλλάσσεται εάν η αμέλεια του εκμισθωτή κατέστησε αδύνατη την ικανοποίηση της απαίτησής του από τον μισθωτή (Π.χ., εάν ο εκμισθωτής αγνοεί σκόπιμα ή αμελεί να λάβει μέτρα για την είσπραξη των οφειλών, ενώ γνωρίζει την επιδεινούμενη οικονομική κατάσταση του μισθωτή).

Σημείο: Η αδυναμία του μισθωτή πρέπει να αποδεικνύεται (π.χ., αρνητικά ίδια κεφάλαια, κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων).

2. Περιορισμένη Εγγύηση:

Ο εγγυητής μπορεί να έχει αναλάβει ευθύνη για:

• Μέρος μόνο της οφειλής (μερική εγγύηση)
• Μέχρι ορισμένου ποσού (εγγύηση ανωτάτου ποσού)
• Συγκεκριμένο χρονικό διάστημα (π.χ., μόνο για την αρχική περίοδο της μίσθωσης)

Σημαντικό: Η ερμηνεία της σύμβασης εγγύησης είναι καίρια.

3. Αποζημίωση Χρήσης:

Ο εγγυητής δεν ευθύνεται για την αποζημίωση χρήσης μετά τη λήξη της μίσθωσης, εάν η εγγύηση αφορούσε μόνο τα μισθώματα.

4. Απόσβεση Εγγύησης λόγω Ανανέωσης:

Εάν τροποποιηθούν ουσιώδεις όροι της μίσθωσης, η αρχική εγγύηση παύει να ισχύει. (Π.χ., αλλαγή διάρκειας, μισθώματος, ή δικαιωμάτων μισθωτή)

Προσοχή: Απαιτείται νέα εγγύηση για την ανανεωμένη σύμβαση.

5. Καταχρηστική Άσκηση Δικαιώματος:

Ο εγγυητής μπορεί να προβάλει ένσταση εάν η άσκηση του δικαιώματος από τον εκμισθωτή είναι καταχρηστική (Π.χ., εάν ο εκμισθωτής αφήνει την οφειλή να διογκωθεί χωρίς λόγο), ωστόσο για να ευδοκιμήσει η ένσταση αυτή απαιτούνται αυστηρές προϋποθέσεις.

Ενόψει των ανωτέρω καθίσταται σαφές ότι η ερμηνεία της σύμβασης εγγύησης είναι καίρια για τον καθορισμό της ευθύνης του εγγυητή και ως εκ τούτου είναι απαραίτητη η συνδρομή εξειδικευμένου νομικού για την κατάρτισή της.